Šehadet

Šehadet, kaligrafski ispisan u obliku džamije

Šehadet na zastavi Saudijske Arabije

Šehadet (ar. الشهادة - eš-šehāda, što znači očitovanje) je rečenica kojom svaki musliman ispovijeda svoju pripadnost islamu. To je prvi stup islama. Ovom rečenicom vjernik potvrđuje da prihvata postojanje samo Jednog Boga, Alaha, i da je Muhamed Alahov poslanik, odnosno prorok. Šehadet se obavezno ispovijeda na arapskom jeziku, a najjednostavniji oblik ovog izraza (kod sunita) je:

لا إله إلا الله محمد رسول الله (Lā ilāhe illallāh, Muhammed resūlu-llāh.) - arapski

Nema boga osim Alaha, Muhamed je Alahov poslanik.

Kod šiita postoji i dodatak: وعليٌ وليُّ الله, ... ve Ali-jjun veli-jju-llāh!, što znači ... i Ali je velija (namjesnik) Alahov.

Izgovaranje šehadeta

Šehadet trebaju izgovarati svi muslimani što češće. Šehadet je također sastavni dio molitve Tešehhud koja se izgovara u svakom namazu, najmanje dva puta. Osobe koje se odluče probratiti na islam moraju izgovoriti šehadet na arapskom, a preporučuje se da ga izgovore i na svom materinskom jeziku, pred nekim ovlaštnim imamom ili najmanje dva svjedoka muslimana. Nakon toga osoba stiče puno pravo da se zove muslimanom.

Duži oblik šehadeta je:

.أشهد أن لا إله إلا الله و أشهد أن محمد رسول الله - Ešhedu en lā ilāhe illallāh, ve ešhedu enne Muhammeden resūlullāh.

Očitujem da je samo Alah Bog i očitujem da je Muhamed Alahov poslanik.

Dodatno ešhedu en - očitujem pojačava značenje iskrene ispovijesti vjere, a veznik ve - i spaja dvije ispovijesti u jednu, kako bi se izjednačila važnost obje. Drugi dio ispovijesti može glasiti i:

.و أشهد أن محمد عبده و رسوله... - ... ve ešhedu enne Muhammeden abduhū ve resūluhū.

... i očitujem da je Muhamed Njegov (Alahov) sluga (rob) i poslanik (prorok).

Puna verzija šehadeta kod šiita glasi:

Ešhedu en lā ilāhe illa-llāh, ve ešhadu enne Muhammeden ʿabduhu ve resūluhu ve ešhadu enne mūlānā ʿAli-jjun veli-jju-llāh.

Očitujem da je samo Alah Bog, i da je Muhamed Njegov sluga i poslanik, i da je Ali Njegov namjesnik.

Neke šiije ipak izostavljaju dodatak vezan za Alija, iako većina smatra da je od jednake važnosti posvjedočiti da je Ali Božji namjesnik (što je i razlog podjele muslimana na sunite i šiite), kao što je Alah Jedini Bog, a Muhamed Njegov poslanik.

Šehadet je sastavni dio brojnih islamskih molitvi (dova), te učenja u slavu Boga (zikr).

Uvjeti za ispravnost šehadeta

Da bi ispovijest vjernika bila važeća i ispravna određeni uvjeti moraju biti ispoštovani:

• El-`Ilm (العلم): Poznavanje značenja šehadeta.
• El-Jekin (اليقين): Sigurnost u istinitost šehadeta bez imalo sumnje i zbunjenosti.
• El-Ihlas (الإخلاص): Iskrenost u izgovaranju koja pobija svaku mogućnost mnogoboštva (širk).
• El-Sidk (الصدق): Istinitost koja ne ostavlja mjesta laži i dvoličnosti ili licemjerju.
• El-Mehabbeh (المحبة): Ljubav prema šehadetu i zadovoljstvo njime i njegovim značenjem.
• El-Inkiad (الانقياد): Pokoravanje njegovom značenju, što znači izvršavanje svih dužnosti kojima šehadet vjernika obavezuje, iskreno se potčinjavajući Bogu i tražeći Njegovo zadovoljstvo .
• El-Kubul (القبول): Potpuno prihvatanje šehadeta, koje ne ostavlja mogućnost odbijanja njegove istinitosti.

Ispovijedanje šehadeta također znači da vjernik u potpunosti vjeruje u Muhamedovo poslanstvo i ono što on od Boga prenosi, da će u svome životu nastojati činiti sve ono što vjera islam od njega zahtijeva i kloniti se svega što mu islam zabranjue, da će mu Alah biti na prvom, a Muhamed na drugom mjestu u životu, vredniji od bilo čega što posjeduje, pa tek onda obitelj, rodbina i prijatelji. Ukratko, šehadetom čovjek prihvata islam u cjelosti i počinje živjeti islamskim načinom života u najvećoj mogućoj mjeri.