Keplerovi zakoni

Izvor: Wikipedija
Skoči na: orijentacija, traži

Keplerovi zakoni opisuju gibanje planeta oko Sunca.

Tri su Keplerova zakona:

  1. Prvi Keplerov zakon − Svi planeti gibaju se po elipsama kojima je jedno od žarišta Sunce.
  2. Drugi Keplerov zakonRadijus-vektor Sunce-planet (Dužina koja spaja središte Sunca i trenutni položaj planet) , prelazi u jednakim vremenskim razmacima jednake površine.
  3. Treći Keplerov zakon − Kvadrati ophodnih vremena planeta proporcionalni su kubovima njihovih srednjih udaljenosti od Sunca.

Gibanje satelita oko matičnog planeta i svaki drugi sličan sustav također se opisuju Keplerovim zakonima.

Naziv su dobili po njemačkom astronomu Johannesu Kepleru.

Povijesna bilješka[uredi VE | uredi]

Obrađujući vrlo precizna promatranja koja je izvršio Tycho Brahe, Kepler je uočio neslaganje kretanja planeta s njihovim pretpostavljenim kružnim putanjama. Analizirajući geometrijski oblik planetskih putanja zaključio je da se planeti ne gibaju oko Sunca po pravilnim kružnicama (kao što je mislio Kopernik), već da su njihove staze, zapravo, (uglavnom blage) elipse i da se po njima planeti kreću po određenim zakonitostima. Usporedivši svoje pretpostavke s rezultatima promatranja, ustanovio je da se vrlo dobro slažu. Tako je formulirao tri najznačajnija zakona kinematike Sunčeva sustava.

Pokazalo se da svi Keplerovi zakoni vrijede i za sustave satelita svakog planeta, odnosno općenito za sve sustave u Svemiru, samo je za svaki od njih konstanta k iz trećega zakona različita.

Pošavši od Keplerovih zakona, Newton je postavio temelje ogromnom području nebeske mehanike i posredno utjecao na nagli razvoj matematike, fizike i pojavu sasvim novog pravca u filozofskom tumačenju svijeta.


P space.png Nedovršeni članak Keplerovi zakoni koji govori o astronomiji treba dopuniti. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.