Lužine (kemija)

Izvor: Wikipedija
Skoči na: orijentacija, traži

Lužine se u kemiji nazivaju vodene otopine alkalija koje reagiraju izrazito lužnato, tj. imaju lužnat okus; pH-vrijednost im je veća od 7, zbog viška hidroksidnih iona (-OH) daju s fenolftaleinskim indikatorom intenzivno crvenu, a s lakmusom tamnoplavu obojenost.
Zbog prisutnih iona, lužine provode električnu struju i stoga su elektrolitske otopine.

Općenito o slabijim i jakim lužinama[uredi VE | uredi]

Lužinama se nazivaju vodene otopine (baza;) hidroksida elemenata 1. i 2. skupine periodnoga sustava (alkalijskih i zemnoalkalijskih metala), osim netopljiva berilijeva i magnezijeva hidroksida.

U reakciji neutralizacije s kiselinama stvaraju (razlažu se na) soli i vodu.

Slabijim lužinama smatraju se i otopine karbonata alkalijskih metala (npr. natrijev karbonat ili soda, Na2CO3) te vodena otopina amonijaka.

Izrazite su i jake lužine natrijeva i kalijeva lužina, tj. vodene otopine natrijeva i kalijeva hidroksida (NaOH i KOH), koje se nazivaju i kaustične lužine. U tu skupinu se svrstava i kalcijev hidroksid, koji je također jaka baza.

Opasnosti[uredi VE | uredi]

Jako nagrizaju kožu i sluznicu.

Upotreba[uredi VE | uredi]

Lužine se ubrajaju u osnovne laboratorijske kemikalije, pa se koriste u kemijskoj industriji za različite organske sinteze. Široko se rabe u različitim industrijskim postupcima, koriste se u tekstilnoj industriji, industriji sapuna, papira, boja, itd..
Natrijeva lužina jedan je od najvažnijih proizvoda bazne (velike) kemijske industrije.

Vidi još[uredi VE | uredi]

Izvori[uredi VE | uredi]