Stefan Nemanja

Izvor: Wikipedija
Skoči na: orijentacija, traži
Stefan Nemanja
Stefan Nemanja Povelja

Stefan Nemanja (crkvenoslavenski: Стѣфань, srpski: Стефан Немања), crkveno sveti Simeon, rođen 1113. navodno u Ribnici (Podgorica), današnja Crna Gora, umro 13. veljače 1199. Hilandar, današnja Grčka, veliki župan raški 1168.-1196., rodonačelnik srpske kraljevske loze Nemanjića Bio oženjen Anom, crkveno sveta Anastasija. Kao župan upravljao je oblastima oko Toplice, donje doline Ibra, Rasine, Reke i Dubočice. Prihvatio je vazalski odnos prema Bizantu, s kojim je često ratovao do smrti cara Manuela Komnena 1180., kada ju je napao najprije s Mađarima, a potom i sam, i uspio proširiti državu priključivši Raškoj dukljansku državu, Trebinje, Hum i Hvosno (današnja Metohija). Poslije neuspješnog pokušaja da sklopi savez s njemačkim carom Friedrichom Barbarossom u borbi protu Bizanta, morao je vratiti osvojene teritorije preko Morave Bizantu, ali je zadržao samostalnost Raške. Ratovao je i s Dubrovnikom, ali pošto nije uspio da ga osvoji, sklopio je mir 1186. i dozvolio Dubrovčanima da slobodno trguju po Raškoj te da koriste pašnjake i šume. Imao je značajan oslonac u crkvi, što mu je pomoglo da učvrsti vlast te razvije feudalizam, dajući joj za uzvrat određene povlastice, velike zemljišne posjede, zidajući manastire i crkvene hramove. Oštro se suprotstavio širenju bogumilskog pokreta na srpskim teritorijima. Godine 1196. odrekao se prestolja u korist srednjeg sina Stefana Prvovjenčanog, zamonašio se u Studenici i uzeo ime Simeon, a potom otišao na Svetu Goru, gdje je sa najmlađim sinom, svetim Savom, podigao manastir Hilandar načinivši od njega značajno srednjovijekovno književno i duhovno središte. U njegove se zadužbine u Srbiji ubrajaju Bogorodičin manastir i Sveti Nikola kod Kuršumlije, Đurđevi stupovi i Studenica. Umro je u Hilandaru te proglašen za sveca.

Vidjeti[uredi VE | uredi]