Velimir Bata Živojinović

Izvor: Wikipedija
Skoči na: orijentacija, traži
Velimir Bata Živojinović
Velimir Bata Živojinović
Rođenje 5. lipnja 1933.
Zanimanje glumac
Portal o životopisima

Velimir Bata Živojinović (Koraćica kod Beograda, 5. lipnja 1933.) je srpski glumac i jedno od najpoznatijih glumačkih imena sa prostora bivše SFRJ.

Glumio je u više od 250 filmova i TV serija, a slavu je stekao glumeći u partizanskim filmskim spektaklima kao što su "Kozara" (1962), "Operacija Beograd" (1968), "Bitka na Neretvi" (1969), "Valter brani Sarajevo" (1972), "Sutjeska" (1973), "Crveni udar" (1974), "Vrhovi Zelengore" (1976)... .

Biografija i karijera[uredi VE | uredi]

Velimir Bata Živojinović rođen je 5. lipnja 1933. u Koraćici kod Beograda. Talent za glumu otkrio je s 15 godina radeći kao scenski radnik ili statist u Akademskom pozorištu u Beogradu. Završio je srednje glumačke škole u Nišu i Novom Sadu, nakon čega se iz trećeg pokušaja upisao na Pozorišnu akademiju u Beogradu.

Počeci Živojinovićevog glumljenja vezani su uz Beogradsko dramsko pozorište, dok se na filmu prvi put pojavio 1955. godine manjom ulogom u filmu Pesma sa Kumbare Radoša Novakovića. Prvu značajniju filmsku ulogu ostvario je 1959. godine u filmu Vlak bez voznog reda Veljka Bulajića. Upravo je Bulajić jedan od redatelja koji će uvelike obilježiti Živojinovićevu kasniju karijeru.

60-ih i 70-ih godina Živojinović je ostvario velike uspjehe kroz glavne uloge u partizanskim filmovima. Između ostaloga, odigrao je glavne uloge u Bulajićevim ratnim spektaklima Kozara (1962.)i Bitka na Neretvi (1969.), te u filmu Sutjeska (1973.) Stipe Delića. Te su mu uloge omogućile ulazak u četverolist najvećih filmskih zvijezda bivše SFRJ, zajedno s Ljubišom Samardžićem, Borisom Dvornikom i Milenom Dravić. Zbog statusa "partizanskog glumca" Živojinović je postao omiljen i kod tadašnje vlasti pa je tako bio blizak osobni prijatelj predsjednika SFRJ Josipa Broza Tita.

Uz Bulajića, drugi redatelj koji je značajnije obilježio Živojinovićevu karijeru je Hajrudin Krvavac, bosanskohercegovački redatelj. Krvavac je režirao 4 uspješna partizanska filma: Diverzanti (1967.), Most (1969.), Valter brani Sarajevo (1972.) i Partizanska eskadrila (1979.), a u sva ta 4 filma Živojinović je igrao glavne uloge. Uloga karizmatičnog sarajevskog ilegalca Valtera i danas se smatra njegovom najpoznatijom ulogom koja ga je učinila veoma popularnim i u Kini, gdje se i danas toči pivo Valter s Živojinovićevim likom na etiketi [nedostaje izvor], a Valter brani Sarajevo je najgledaniji inozemni film.

Uz uloge u partizanskim filmovima, hrvatska publika ga pamti i po ulozi lugara Marka Labudana u filmu Breza (1967.) Ante Babaje, ekranizaciji istoimene novele Slavka Kolara, a u Srbiji je poznat po filmu Skupljači perja (1967.) Aleksandra Petrovića. 80-ih godina Živojinović je parodirao svoj imidž akcijskog junaka ulogama u nizu komedija. Procjenjuje se da je glumio u više od 250 filmova i desetak TV serija, što po broju uloga čini njegov opus još nedostignutim na prostoru bivše Jugoslavije.

(Ne)Prijateljstvo s Borisom Dvornikom[uredi VE | uredi]

Osim po nezaboravnim ulogama, Živojinović je poznat i po svom političkom angažmanu devedesetih te po (ne)prijateljstvu s hrvatskim kolegom Borisom Dvornikom. Za vrijeme postojanja bivše SFRJ njih su dvojica zajedno "pobili više Nijemaca na filmu od svih partizana", a prijateljstvo koje ih je vezivalo izvan kamera mnogi su građani Jugoslavije doživljavali kao simbol srpsko-hrvatskog bratstva i jedinstva. Početkom devedesetih godina, nakon provođenja višestranačkih izbora u svim jugoslavenskim republikama, Živojinović je ušao u beogradsku skupštinu kao zastupnik Miloševićevog SPS-a, dok je Dvornik ušao u HDZ i 1992. nakratko postao saborski zastupnik. Nedugo nakon početka rata u Hrvatskoj 1991. Dvornik i Živojinović su se odrekli jedan drugoga nizom otvorenih pisama, pri čemu su se obojica zaklinjali da više nikad neće razgovarati. 2004. godine javljeno je da su se pokušali pomiriti. Nedugo nakon što je Živojinović krajem 2006. preživio srčani udar, on i Dvornik su se ipak pomirili putem video linka između Splita i Beograda, a najavljivan je i Dvornikov dolazak u Beograd koji se ipak nije dogodio zbog Dvornikove smrti 2008.. Usprskos najavama, Živojinović nije došao u Split na njegov sprovod.2011.je nakon 20 godina šutnje dao prvi intervju za hrvatske medije u kojemu je izjavio da nije došao na Dvornikov sprovod "jer su se u Hrvatskoj Srbima bušile gume na autima".

Politika[uredi VE | uredi]

1990. godine, Bata Živojinović postao je član Socijalističke partije Srbije i bio je zastupnik SPS-a u Skupštini Srbije do 2003. godine. U jesen 2002. godine, bio je kandidat SPS-a na izborima za predsjednika Srbije i tada je osvojio nešto više od sto tisuća glasova.

Privatni život,moždani udar[uredi VE | uredi]

Bata Živojinović je oženjen Lulom s kojom ima kćer Jelenu i sina Miljka (kojemu je dao ime po pokojnom ocu Veljka Bulajića). U ljeto 2012. preživio je moždani udar, a iako je u cijeloj bivšoj državi osim u Srbiji postao persona non grata zbog politike, mnogi hrvatski kolege su mu tada pružili podršku.


Filmografija[uredi VE | uredi]