Wiener Singverein

Izvor: Wikipedija
Skoči na: orijentacija, traži
Gustav Mahler: Symphonie No. 8 (2009) – Wiener Singverein – Slovenský filharmonický zbor – Wiener Sängerknaben – Staatskapelle Berlin – Pierre Boulez in Goldener Saal of the Vienna Musikverein

Wiener Singverein (na hrvatskom “Bečko pjevačko udruženje“) je mješoviti zbor od otprilike 230 članova, koji uglavnom nastupaju u poznatoj koncertnoj dvorani (Musikverein Wien) u Beču.

Sadržaj

Povijest[uredi]

Još godine 1812., Antonio Salieri je započeo inicijativu da se osnuje veliki oratorijski zbor, da bi se i u Beču omogućilo izvođenje oratorija Georga Friedricha Händela. To je vodilo zapravo do osnivanja „Društva prijatelja muzike„ (Gesellschaft der Musikfreunde in Wien) u Beču.

U godini 1858. je osnovan današnji Wiener Singverein. Od osnutka ovaj je zbor surađivao sa svjetskim orkestrima kao što su Wiener Philharmoniker (Bečka filharmonija), Wiener Symphoniker (Bečki simfoničari) i Österreich-Ungarische Haydn Orchester. Osim ovih vrhunskih orkestra, svjetski poznati dirigenti su od samog početka surađivali sa zborom.

Od godine 1947. do 1989. poznati dirigent Herbert von Karajan je puno puta surađivao sa ovim zborom, što je vodilo do bezbrojnih gostovanja u inozemstvu. Tadašnji zbor Wiener Musikvereina je godine 1824. učestvovao na premijeri IX. simfonije Ludwiga van Beetovena. Nakon toga novo osnovani zbor, Wiener Singverein, prvi je put izveo nekoliko poznatih glazbenih djela kao što su Nemački requijem od Johannesa Brahmsa, Te Deum od Antona Brucknera ili VIII. Simfonija Gustava Mahlera.

Od godine 1991. zborovođa je Johanes Prinz.

Njihove najpoznatije CD i DVD snimke su[uredi]

  • Ludwig van Beethoven Symphonie Nr. 9 – Ode an die Freude (Vienna Philharmonic – Christian Thielemann)[1]
  • Johannes Brahms Ein deutsches Requiem (Cleveland Orchestra – F. Welser-Möst)
  • Antonin Dvořák Requiem (Royal Concertgebouw Orchestra – Mariss Jansons)
  • Gustav Mahler Symphonie Nr. 2 – Auferstehung (Vienna Philharmonic – Gilbert Kaplan)
  • Gustav Mahler Symphonie Nr. 2 – Auferstehung (Vienna Philharmonic – Pierre Boulez)
  • Gustav Mahler Symphonie Nr. 3 (Bavarian State Orchestra – Zubin Mehta)
  • Gustav Mahler Symphonie Nr. 3 (Vienna Philharmonic – Pierre Boulez)
  • Otto Nicolai Mondchor aus Die lustigen Weiber von Windsor (Schönbrunn 2010, Vienna Philharmonic – F. Welser-Möst)
  • Robert Schumann Manfred – Schauspielmusik (Tonkünstler-Orchester Niederösterreich]] – Bruno Weil)
  • Franz Schmidt Das Buch mit sieben Siegeln (Vienna Philharmonic – Nikolaus Harnoncourt)
  • Franz Schmidt Das Buch mit sieben Siegeln (Tonkünstler-Orchester Niederösterreich – Kristjan Järvi)
  • Karol Szymanowski Symphonie Nr. 3 – Lied der Nacht (Vienna Philharmonic – Pierre Boulez)
  • Richard Wagner Tristan und Isolde – Duett-Szenen (Vienna Radio Symphony Orchestra – Bertrand de Billy)

Literature[uredi]

  • August Böhm: Geschichte des Singvereines der Gesellschaft der Musikfreunde in Wien. Wien 1908.
  • Gottfried Möser (edit., Text: Desiree Hornek / Chronik: Rudolf Toncourt): Festschrift 125 Jahre Singverein der Gesellschaft der Musikfreunde in Wien (1858–1983). Viennna 1983.
  • Gottfried Möser: Der Singverein der Gesellschaft der Musikfreunde in Wien; seine Geschichte mit besonderer Darstellung der Jahre 1933 bis 2000. Vienna 2003.
  • Gottfried Möser: Das Chorwesen in Wien in der zweiten Hälfte des 20. Jahrhunderts. Thesis Vienna 2004.
  • Joachim Reiber: Wiener Singverein – Menschen Stimmen Götterfunken (2007) *[1]

Notes[uredi]

  1. L. v. Beethoven: Neunte Sinfonie, Finale: Freude schöner Götterfunken, Wiener Philharmoniker, Christian Thielemann. DVD – April 2010.

Weblinks[uredi]