Giannino Castiglioni
Giannino Castiglioni (Milano, 4. svibnja 1884. – Lierna, 27. kolovoza 1971.) bio je talijanski kipar i medaljar. Radio je uglavnom monumentalne i pogrebne skulpture; njegov stil bio je reprezentativan, vrlo različit od modernističkih i avangardnih dominanti ranog 20. stoljeća.[1]
Castiglioni je studirao na Akademiji Brera u Milanu, gdje je bio učenik Enrica Buttia. Isprva se bavio medaljarstvom, a kasnije monumentalnom skulpturom. Suradivao je s arhitektom Giovannijem Muziom i stvorio brojna javna i sakralna djela.[nedostaje izvor]
- Vojni spomenici na Monte Grappi (1935.), Timauu (1937.), Caporettu i Redipugliji (1938.).
- Skulpturalne dekoracije za Palacio Legislativo u Montevideu (1920-ih).
- Krist Kralj na pročelju Katoličkog sveučilišta Presvetog Srca u Milanu (1929.).
- Svjetionik u Lierni, na obali Comskog jezera (1926.).
Bio je otac talijanskih dizajnera i arhitekata Achillea, Pier Giacoma i Livija Castiglionija.
- ↑ Carlo Livio Castiglioni (2007). Lo "Studio Castiglioni" – Una storia lunga un secolo (in Italian). Fondazione Achille Castiglioni. Archived 2 January 2014.
- G. Rosso Del Brenna, Castiglioni, Giannino, u Dizionario Biografico degli Italiani, Rim, Istituto dell’Enciclopedia Italiana, 1979.
- M. Valsecchi, Scultura italiana del Novecento, Milano, Feltrinelli, 1968.
