Ilija Jorga

Izvor: Wikipedija
Prijeđi na navigaciju Prijeđi na pretraživanje
Ilija Jorga
Ilija Jorga
Ilija Jorga (desno)
Rođen15. studenog 1941., Beograd
Borilačka vještinaKarate
Nivo10. Dan
UčiteljiVladimir Jorga
Tetsuji Murakami
Taiji Kase
Hidetaka Nishiyama

Ilija Jorga (Beograd, 15. studenog 1941.), srbijanski majstor borilačkih vještina, jedan od prvih majstora karatea u Srbiji i SFR Jugoslaviji. Nosilac je 10. Dana u karateu. Osnivač je karate stila Fudokan. Umirovljeni je redovni profesor fiziologije na Medicinskom fakultetu Sveučilišta u Beogradu. Mlađi je brat Vladimira Jorge.

Životopis[uredi | uredi kôd]

Ilija Jorga je počeo da se bavi karateom 1959. godine. U Zagrebu je 1967. godine položio za majstorsko zvanje (1. Dan) u karateu pred japanskim učiteljem Tetsuji Murakamijem.[1] Njegov prvi instruktor je bio njegov stariji brat Vladimir Jorga, a kasnije njegovi sensei su postali Tetsuji Murakami, Taiji Kase i Hidetaka Nishiyama.

Jorga je proslavljeni šampion Europe u katama, 13 puta jugoslavenski majstor u otvorenoj športskoj borbi i ponovljeni šampion Europe. Također je osvajač medalja na mnogim međunarodnim turnirima. Na međunarodnim turnirima osvojio je 18 medalja, među europskim i svjetskim šampionima (Jorga je prvi šampion koji nije iz Japana, koji je pobjedio na svjetskom šampionatu u Tokiju[2]). Između 1968. i 1980. bio je izbornik karate reprezentacije SFR Jugoslavije. Oni su osvojili 65 medalja na međunarodnim turnirima, također 12 europski i svjetskih šampionskih naslova. Na svoj rođendan, 15. studenog 1980. Ilija Jorga je prezentirao novi predavački sustav, moderan razvitak karatea poznatog po nazivom Fudokan. Kate koje je tada demonstirao su: Heian oi-kumi, Taiji shodan, Kaminari.

Godine 1981. je Jugoslavensku karate federaciju i počeo samostalnu karijeru. Nekoliko godina je živio u Francuskoj, vježbao je s Taiji Kaseom, kojem je bio asistent na međunarodnim trening kampovima očekujući službeno priznanje jošitaka stila. Godine 1987. Jorga počinje surađivati s Hidetakom Nishiyamom i zajedno s njim počeo je da popularizuje tradicionalni karate kao njegov učenik. Njegova organizacija fudokan je četvrta velika organizacija svijeta.[3]

Djela[uredi | uredi kôd]

  • Karate: uvod u jednu veštinu borenja (s Vladimirom Jorgom i Petrom Đurićem) (Beograd, 1968)
  • Heian kata N°1: karate-tehnike za žuti pojas (s Vladimirom Jorgom i Petrom Đurićem) (Beograd, 1972)
  • Internacionalna karate pravila borenja i suđenja: sa komentarima i primerima iz prakse (s Vladimirom Jorgom i Petrom Đurićem) (Beograd, 1973)
  • Nunčaku i karate: prikaz jedne borilačke veštine karate majstora sa Okinave (s Vladimirom Jorgom i Petrom Đurićem) (Beograd, 1975)
  • Teki i enpi kata: obavezni sastavi karate-tehnika za učenike i majstore (s Vladimirom Jorgom i Petrom Đurićem) (Beograd, 1978)
  • Pravila sportske karate borbe (s Vladimirom Jorgom i Petrom Đurićem) (Beograd, 1981)
  • Nunčaku i karate: veština borenja nunčakom zasnovana na elementima karatea (s Vladimirom Jorgom i Petrom Đurićem) (Beograd, 1982)
  • Karate: majstorske kate. Knj. 1, Basai-dai, Kanku-dai, Đion (s Vladimirom Jorgom i Petrom Đurićem) (Beograd, 1985)
  • Karate: majstorske kate. Knj. 2, Hangecu, Gankaku, Niđu-šiho, Unsu (s Vladimirom Jorgom i Petrom Đurićem) (Beograd 1986)

Izvori[uredi | uredi kôd]

  1. Јоrga 1998, str. 165-169. Pogreška u predlošku sfn: ne postoji izvor s oznakom: CITEREFЈоrga1998 (pomoć)
  2. Bubalo, Slavko (2005). "Bubalo, Slavko: Mala karate enciklopedija/Slavko Bubalo". Vukovar. ISBN 953-95174-0-0.
  3. Bubalo, Slavko (2005). "Bubalo, Slavko: Mala karate enciklopedija/Slavko Bubalo". Vukovar. ISBN 953-95174-0-0.

Vanjske veze[uredi | uredi kôd]