Mirizzijev sindrom

Izvor: Wikipedija
Prijeđi na navigaciju Prijeđi na pretraživanje

Mirizzijev sindrom je naziv za rijedak fenomen koji opisuje vanjsku kompresiju zajedničkog jetrenog voda ili glavnog žučovoda, uzrokovanu impaktiranim žučnim kamenom u vratu žučnog mjehura ili vodu žučnog mjehura.

Stanje je prvi opisao argentinski kirurg, Pablo Luis Mirizzi.

Patogeneza[uredi VE | uredi]

Do opstrukcije zajedničkog jetrenog voda ili glavnog žučovoda dolazi zbog neposredne blizine žučnog mjehura ili vod žučnog mjehura. Jedan od načina je izravna mehanička opstrukcija, a drugi je posljedica zbog učestalih sekundarnih upala (kolangitisa). Kao posljednica kompresije kamenom može doći do oštećenja stijenke i nastanka fistule koja povezuje ž. mjehur sa zajedničkim jetrenim vodom ili gl. žučovodom (kolecistokoledokalna fistula).

Klasifikacija[uredi VE | uredi]

Klasifikacija Mirizzijevog sindrom:

  • tip I - vanjska kompresija zajedničkog jetrenog voda ili gl. žučovoda žučnim kamenom zaglavljenim u ž. mjehura ili vodu žučnog mjehura
  • tip II - fistula koja zahvaća manje jedne od trećine cirkumferencije gl. žučovoda
  • tip III - fistula koja zahvaća više jedne od trećine i manje od dvije trećine cirkumferencije gl. žučovoda
  • tip IV - destrukcija čitave stijenke gl. žučovoda

Simptomi[uredi VE | uredi]

Bolest se najčešće manifestira opstruktivnim tipom žutice ili znakovima kolecistitisa ili kolangitisa (bol u trbuhu u području gonjeg desnog kvadranta trbuha, povišena tjelesna temperatura, zimica, tresavica).

Dijagnostika i liječenje[uredi VE | uredi]

U utvrđivanju bolesti koriste se radiološke metode (UZV, MR, CT).

Za defintivno liječenju Mirizzijevog sindroma se koriste kirurške metode (npr. djelomična ili potpuna kolecistektomija, bilijarno-enterične anastomoze), dok endoskopske metode (ERCP) mogu samo privremeno pomoći.

Izvori[uredi VE | uredi]