Stanisław Tarnowski

Izvor: Wikipedija
Prijeđi na navigaciju Prijeđi na pretraživanje
Stanisław Tarnowski
Stanisław Tarnowski.jpg
Stanisław Tarnowski, fotografija iz 1890.
Puno ime Stanisław Kostka Tarnowski
Pseudonim Edward Rembowski , Światowid
Rođenje 7. studenog 1837.
Dzików (danas Tarnobrzeg)
Poljska
Smrt 31. prosinca 1917.
Krakov
Zanimanje prozaik
pjesnik
poljski povjesničar književnosti
Supruga(e) Róża Maria Augusta Branicka
Djeca Elżbieta (1875. – 1955.)
Jadwiga (1879. – 1945.)
Hieronim (1884. – 1945.)
Portal o životopisima
Stanisław Tarnowski kao rektor, Jan Matejko, 1890.

Stanisław Tarnowski, (Dzików (danas Tarnobrzeg), Poljska, 7. studenog 1749. - Krakov, 12. prosinca 1917.) poljski pisac, pjesnik, poljski povjesničar književnosti. [1]

Sveučilišni profesor u Krakovu, predsjednik Poljske akademije umjetnosti. Osnovao književno-znanstveni časopis „Przegląd Polski”, u kojem je objavljivao svoje radove iz povijesti književnosti. [2]

Djela[uredi | uredi kôd]

Književna djela[uredi | uredi kôd]

  • Stanisław Tarnowski, Władysław Ludwik Anczyc Wędrówka po Galilei (1873.)
  • Stanisław Tarnowski Marszałek (1882.),
  • Stanisław Tarnowski Czyściec Słowackiego (1903.)

Povijesni i politički tekstovi[uredi | uredi kôd]

  • Z doświadczeń i rozmyślań (2002.)
  • Królowa opinia : wybór pism (2011.)
  • O Rusinach i Rusi (1891.)
  • Studya polityczne (1895., 2 toma)
  • Skutki rozstroju, rozruchy (1898.)
  • Stanisław Tarnowski, Stanisław Koźmian, Józef Szujski Teka Stańczyka (1870.)
  • Studia dyplomatyczne : sprawa polska – sprawa duńska (1863.-1865., 2 dijela)
  • Nasze dzieje w ostatnich stu latach (1890), (posthumno izdanje: Nasze dzieje w XIX wieku , 2014.)
  • Lud wiejski między ładem a rozkładem (1896.)

Povijest književnosti[uredi | uredi kôd]

  • O dramatach Schillera (1896.);
  • Ksiądz Walerian Kalinka (1887.)
  • Frycz Modrzewski o poprawie Rzeczypospolitej (1867.)
  • Rozprawa o Juliuszu Słowackim (1867)
  • O Łukaszu Górnickim (1868.); „Dworzanin” Górnickiego (1871.)
  • O Piotrze Grabowskim (1869.)
  • O korespondencyi Mickiewicza (1870.), Adam Mickiewicz : „Pan Tadeusz” (1905.), Z pogrzebu Mickiewicza na Wawelu 4 lipca 1890. roku (1890), Adam Mickiewicz: życie i dzieła : zarys biograficzny (1898.), O Mickiewiczu (1898.)
  • Romans polski w początkach XIX-ego wieku (1871.)
  • Stefana Garczyńskiego „Wacław” i drobne poezje (1872.)
  • O księdzu Kaysiewiczu (1873.)
  • O Krzysztofie Warszewickim (1874.)
  • Komedye Aleksandra hr. Fredry (1876.) [3]
  • Pisarze polityczni XVI wieku (1886, 2 toma)
  • Ksiądz Waleryan Kalinka (1887.)
  • Henryk Rzewuski (1887.)
  • Jan Kochanowski (1888.) [4]
  • Zygmunt Krasiński (1892.), Ku czci Zygmunta Krasińskiego 1812-1912 (1912)
  • Henryk Sienkiewicz (1897.)
  • Julian Klaczko (1909.)
  • Król Stanisław Leszczyński jako pisarz polityczny (1870., doktorska disertacija)
  • Józef Szujski jako poeta (1901.), Szujskiego młodość (1892.)
  • Historia literatury polskiej [5]
  • O literaturze polskiej XIX wieku (1977., postumno izdanje, urednik: Henryk Markiewicz)

Povijest umjetnosti[uredi | uredi kôd]

  • Chopin i Grottger : dwa szkice (1892.); Chopin : as revealed by extracts from his diary (1906.), Kilka słów o Chopinie (1871.)
  • Artur Grottger (1886.)
  • Matejko (1897.)

Opisi putovanja i dnevniki[uredi | uredi kôd]

  • Z wakacyi , (1894., 2 toma)
  • Z pielgrzymki słowiańskiej do Rzymu (1881.)
  • Z Dzikowa do Ziemi Świętej. Podróż do Hiszpanii, Egiptu, Ziemi Świętej, Syrii i Konstantynopola z lat 1857–1858 (2008., postumno izdanje)
  • Domowa Kronika Dzikowska (2010., postumno izdanje).
  • Kronika Uniwersytetu Jagiellońskiego od r. 1864 do r 1887 […] (1887.)

Izvori[uredi | uredi kôd]

  1. Enciklopedija Leksikografskog zavoda, tom 7 (Sindikalizm-Żvale), Zagreb, 1964., str. 368.
  2. Enciklopedija Leksikografskog zavoda, tom 7 (Sindikalizm-Żvale), Zagreb, 1964., str. 368.
  3. Komedie Aleksandra Fredry Enciklopedija Leksikografskog zavoda, tom 7 (Sindikalizm-Żvale), Zagreb, 1964., str. 368.
  4. Enciklopedija Leksikografskog zavoda, tom 7 (Sindikalizm-Żvale), Zagreb, 1964., str. 368.
  5. Enciklopedija Leksikografskog zavoda, tom 7 (Sindikalizm-Żvale), Zagreb, 1964., str. 368.

Literatura[uredi | uredi kôd]

  • Ferdynand Hoesick Stanisław Tarnowski , Gebethner i Wolff, Varšava, 1906 (2 t.);
  • Fr. Kabe Stanisław Tarnowski, Sandomierz, 1929 (mit Bibliographie).
  • Paweł Franciszek Kubick: Stanisław Tarnowski, Sandomierz, 1929.
  • Henryk Markiewicz Stanisław Tarnowski , u: Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny, tom II, Varšava, 1985.
  • Biogramy uczonych polskich , Deo I: Nauki społeczne, Teka 3: P-Z, Vroclav, 1985.