Guaporé
Guaporé
| |
|---|---|
| rijeka | |
 | |
 | |
| Položaj | |
| Države | |
| Fizikalne osobine | |
| Duljina | 1749[1] km |
| Površina porječja | 266460 km2 |
| Istjek | |
| • Prosječni | 1530 m3/s |
| Plovna od – do | čitavim tokom |
| Tok rijeke | |
| Izvor | Serra dos Parecis (Mato Grosso) |
| • Nad. vis. | 631 m |
| • Koord. | 14°35′58″S 58°57′11″W / 14.599444°S 58.953056°W |
| Ušće | kod grada Guajará-Mirim |
| • Koord. | 11°55′53″S 65°01′21″W / 11.93147°S 65.02254°W |
| Ulijeva se u | ⤴ Mamoré ⤴ Madeira ⤴ Amazona → Atlantski ocean |
| Pritoci | Alegre, Verde, Paragúa, Blanco, Branco, Corumbiara, Colorado |
  izvor  ušće Guaporé na zemljovidu Brazila  | |
Guaporé (por. Río Guaporé, špa. Río Iténez) je brazilska rijeka duga 1749 km, najveći pritok rijeke Mamoré.[1]
Guaporé izvire na obroncima masiva Serra dos Parecis u brazilskoj državi Mato Grosso, odatle zaokreće prema jugu, a zatim prema sjeverozapadu prema gradu Vila Bela da Santíssima Trindade.
Nakon što primi pritoku Rio Verde, i dalje teče prema sjeverozapadu uz velike meandre i tako najvećim dijelom svog toka stvara granicu između Bolivije i Brazila, sve do svog ušća u rijeku Mamoré iznad grada Guajará-Mirim.[1]
Za razliku od muljevitih, smeđih voda Mamoréa, Guaporé ima neobično čistu i bistru vodu, ta razlika se vidi čak i nakon nekoliko kilometara nizvodno od ušća.[1]
Tijekom povijesti, rijeka je bila poprište brojnih pograničnih sukoba između Španjolaca i Portugalaca, kao i njihove zajedničke borbe protiv neprijateljski nastrojenih Indijanaca. Na te dane podsjeća utvrda - Forte Príncipe da Beira, izgrađena pored ušća Guaporéa u Mamoré, krajem 18. stoljeća.[1]
Guaporé teče kroz tropsku prašumu, rijetko naseljen kraj, uz njegove obale još živi nekoliko plemena autoktonih Indijanaca i malobrojnih mestika.[1]
Guaporé ima slijev površine oko 266 460 km² i prosječni istjek od 1 530 m3/s na svom ušću u Mamoré. Plovan je čitavom svojom dužinom, i to kroz cijelu godinu.[1]
 |
Zajednički poslužitelj ima još građe o temi Guaporé |
