Klinička psihologija

Izvor: Wikipedija
Skoči na: orijentacija, traži

Klinička psihologija je disciplina unutar primijenjene psihologije, koja se bavi evaluacijom individualnih sposobnosti i crta ličnosti, s naročitim naglaskom na patološke reakcije, odnosno ponašanje koje se smatra aberantnim, ili je posljedica neke bolesti.

Klinička psihologija najveće je područje unutar cjelokupne psihologije, a uključuje šest glavnih djelatnosti: procjenjivanje, tretman, istraživanje, poučavanje, savjetovanje i upravljanje.

U svom radu klinički psiholozi se koriste velikim brojem tehnika, u prvom redu kliničkim intervjuom, te psihološkim testovima sposobnosti i upitnicima ličnosti.

Zadaci kliničke psihologije:

  • psihodijagnostika - razvijanje i primjena: sustava za deskripciju, te kategorijalnu i dimenzionalnu klasifikaciju psihičkih poremećaja; tehnika za opažanje i procjenjivanje ličnosti; psihodijagnostičkih instrumenata.
  • psihopatologija - istraživanje psihičkih poremećaja, posebno njihove etiologije (uzroka) i patogeneze (razvoja), te provođenje preventivnih mjera.
  • psihološki tretmani - niz tehnika kojima se nastoji ukloniti ili ublažiti poremećaj, te se nastoje unaprijediti potencijali pojedinca sa ciljem poboljšanja kvalitete života.

Vanjske poveznice[uredi VE | uredi]