Eritrejski narodnooslobodilački front

Izvor: Wikipedija
Skoči na: orijentacija, traži
Stranačka zastava Eritrejskog narodnooslobodilačkog fronta

Eritrejski narodnooslobodilački front (Tigrinja jezik: ህዝባዊ ደሞክራስያዊ ግንባር ኤርትራ, ህደግኤ, (arap.|الجبهة الشعبية لتحرير إريتريا), (tal. Fronte Popolare di Liberazione Eritreo), (engl. Eritrean People’s Liberation Front, EPLF), bio je oružani pokret koji se borio za neovisnost i otcjepljenje Eritreje od Etiopije. Eritrejski narodnooslobodilački front kasnije mijenja ime u Narodni front za demokraciju i pravdu i to je jedina stranka koja je do sada davala mandat eritrejskoj vladi.

Razvoj[uredi VE | uredi]

Eritrejski narodnooslobodilački front se kao dominirajuća kršćanska frakcija otcjepio 1970-ih od muslimansko-kršćanskog Eritrejskog oslobodilačkog fronta, mada su obje grupe bile marksistički orjentirane. Od 1972. do 1974. ove dvije skupine ratuju međusobno. Kada se EPLF 1978. povlači u oblast Saaxil, dolazi ponovno do sukoba između ove dvije grupe što dovodi do povlačenja Eritrejskog oslobodilačkog pokreta u susjedni Sudan. EPLF započinje 1988. ofenzivu u pravcu juga. Uz pomoć etiopske opozicije i Tigre Narodnooslobodilačkog fronta (TPLF; čini današnju vladu u Etiopiji) početkom 1991. pobjeđuje u nekoliko borbi protiv etiopske vojske. EPLF zauzima Asmaru 22. svibnja 1991. i tim činom se završava Eritrejski rat za nezavisnost. Posebnost EPLF-a je bila jednakost spolova unutar organizacije. Tako su oko 30% boraca činile žene.

Generalni sekretari[uredi VE | uredi]

Generalni sekretari Eritrejskog narodnooslobodilačkog fronta (EPLF):

Generalni sekretar Početak mandata Kraj mandata
Isayas Afewerki 1971. 1977.
Romedan Mohammed Nur 1977. 1987.
Isayas Afewerki 1987. 1994.

Literatura[uredi VE | uredi]

  • Elisabeth Furrer-Kresi, Hans Furrer u.a.: Handbuch Eritrea. Geschichte und Gegenwart eines Konfliktes. Rio Verlag, Zürich 1990, ISBN 3952005916
  • Senait G. Mehari: Feuerherz. Droemer Knaur, München 2004, ISBN 3426273411

Vanjske poveznice[uredi VE | uredi]