Đuro Horvatović
Đuro Horvatović (ponegdje i Đura; Nova Gradiška, 17. siječnja 1835. — Beograd, 28. veljače 1895.) bio je srpski general i ministar vojske, podrijetlom iz Hrvatske.[1]
Iz austrijske vojske u činu potporučnika, prešao je u srpsku vojsku studenoga 1862.[2] Istaknuo se u Prvom srpsko-turskom ratu 1876.-77., u kojem je kao potpukovnik zapovijedao Knjaževačkom vojskom. Na inicijativu generala Černjajeva promaknut je u čin pukovnika,[3] i preuzeo zapovjedništvo nad IV. korpusom, čijim je dijelom u boju kod Šumatovca napao desno krilo turske vojske i pridonio pobjedi srpske vojske.[4]
U velikom ilustriranom kalendaru »Orao« povodom ovih uspjeha zabilježeno je:
„Po osjećanju kojim Srpstvo prati ovu borbu srpskoga oružja, Horvatović je posle Černjajeva danas najomiljeniji vođa srpske vojske.[5]“
U Drugom srpsko-turskom ratu 1877—78. zapovijedao je Timočkim korom, s kojim je 24. prosinca 1877. g. zauzeo Belu Palanku, a četiri dana kasnije u sudjelovanju sa Šumadijskim korom i Pirot. U razdoblju od 1881.—85. bio je izaslanik u Petrogradu, a zatim zapovjednik aktivne vojske i njen ministar 1886-87.[6]
Izvori [uredi]
- ↑ v. »Horvatović Đura« u: Vojni leksikon, Vojnoizdavački zavod, Beograd 1981., str. 880.
- ↑ Василије Крестић, Историја Срба у Хрватској и Славонији, Завод за уџбенике и наставна средства, Београд 1991., str. 95.-96.
- ↑ Вође јужне српске војске, Орао (1877.), str. 24.-25.
- ↑ Око Алексинца и Делиграда, Орао (1877.), str. 101.
- ↑ Вође јужне српске војске, Орао (1877.), str. 25.
- ↑ v. »Horvatović Đura« u: Enciklopedija Jugoslavije, tom 4, Jugoslavenski leksikografski zavod »Miroslav Krleža«, Zagreb 1986., str. 738
