Dikloretan

Izvor: Wikipedija
Skoči na: orijentacija, traži

Dikloretan (C2H4Cl2, 1,2-dikloretan, etilen klorid, etilen diklorid, eten diklorid, nizozemska tekućina, nizozemsko ulje, Freon 150, DCA, EDC) je bezbojan kemijski spoj kloriranog ugljikovodika (etilena). Ima miris poput kloroforma. Nestabilan je u prisutnosti aluminija. Točka vrelišta mu je 84°C.

Uporaba[uredi VE | uredi]

Uglavnom se upotrebljava za dobivanje tiokola A, etilendiamina, te vinilklorid monomera (VCM - jer je glavni prekursor za proizvodnju PVC-a). Također se koristi i kao posrednik u drugim organskim kemijskim spojevima, te kao tekuće otapalo za suho čišćenje.

Otrovan je kao i njegove pare, pa se manje koristi kao otapalo, jedino u laboratorijima. Danas mu toluen jeftinija i sigurnija zamjena.

Dobivanje[uredi VE | uredi]

Može se dobiti prevođenjem etilena i klora preko bezvodnog kalcijevog klorida, željezova(III) klorida, bakra ili željeza na 80°-100°C. Dodavanje klora može se izvesti i u tekućoj fazi na 40°C, uz otapalo etilenklorid ili neki drugi klorirani ugljikovodik. Adiciju prati i inducirana supstitucija, tj. supstitucija koja se odvija u prisutnosti, ali ne u odsutnosti olefina. Supstitucija se znatno smanji ako je prisutna mala količina željeznog(III) klorida. Etilenklorid također je koprodukt reakcije hipokloraste kiseline i etilena.

H2C = CH2 + Cl2 --> ClCH2-CH2Cl

2 H2C = CH2 + 4 HCl + O2 --> 2 ClCH2-CH2Cl + 2 H2O

Izvor[uredi VE | uredi]

  • Engleska Wikipedija [1]
  • Carl R. Noller; Kemija organskih spojeva. Glavni urednik: Zvonko Vistrička. Izdavač: Tehnička knjiga, listopad 1968.g.. Zagreb. Str. 174.