Elektrokardiogram

Izvor: Wikipedija
Skoči na: orijentacija, traži

Elektrokardiogram (EKG) je crtež kojeg proizvodi elektrokardiograf, uređaj koji bilježi električnu aktivnost srca u vremenu. Analiza različitih valova i vektora depolarizacije i repolarizacije dovodi do značajnih podataka u dijagnostici bolesti.

Prikaz normalnog EKGa

Povijest[uredi VE | uredi]

Willem Einthoven otkrio je EKG 1901.g. i za to je dobio Nobelovu nagradu za fiziologiju ili medicinu 1924.g.

Fiziološka osnova EKGa[uredi VE | uredi]

Srcem prolazi srčani impuls koji se širi u tkiva oko srca. Mali dio tih struja dolazi do kože, gdje izaziva razlike potencijale, koje bilježe elektrode postavljene na kožu. Ekg snima 12 odvoda koji pretstavljaju razliku električnih potencijala između elektroda postavljenih na tijelo. Odvode možemo podijeliti u dvije grupe: periferne odvode (I, II, III, AVR, AVL, AVF) i perkordijalne odvode (V1, V2, V3, V4, V5, V6).

Normalni EKG[uredi VE | uredi]

Shematski prikaz normalnog EKGa

EKG zdrave osobe sastoji se P-vala, QRS-kompleksa (kompleks se sastoji od Q-, R- i S-vala) i T-vala.

Primjena EKGa[uredi VE | uredi]

Neke od primjena EKGa: