Tul Hostilije

Izvor: Wikipedija
Skoči na: orijentacija, traži
Tul Hostilije, kralj ratnik

Tul Hostilije (latinski: Tullus Hostilius) (673. pr. Kr. - 642. pr. Kr.) je treći legendarni rimski kralj, koji je naslijedio na prijestolju Numu Pompilija, dok je njega nasljedio Anko Marcije. Za razliku od svojih prethodnika on je bio poznat kao kralj ratnik.

Bio je unuk rimskog plemića Hostusa Hostilije koje se borio s Romulom te poginuo tijekom napada Sabinjana na grad Rim.[1] Vodio je uspješni rat protiv plemena Alba, Fidena i Veja i prvi je proširio rimski teritorij iza zidina grada Rima. Bio je predstavnik naroda Lucera koji su zajedno sa Ticijima i Ramnima činini rimsko stanovništvo (populus Romanus). Tul je porazio Albe te ih učinio vazalima. U međuvremenu su oni izdali savezništvo s Rimljanima pa je Tul naredio da se Alba Longa sruši i zapali. To je učinjeno, a građani Albe Longe su se morali preseliti u Rim. Kasnije su se asimilirali u građanstvo Rima.[2]

Prema povjesničaru Liviju Tul je bio toliko zaokupljen vođenjem ratova da je potpuno zanemario božju službu, ali se vjeruje da je vjerovao u boga Jupitera, kome se i molio za snagu i pomoć.

U Tulovo vrijeme u Rimu je izgrađena i Curia Hostilia, zgrada rimskog Senata.

Bio je inspiracijom za kasnije rimske umjetnike i književnike, a spominje se i u Vergilijevoj Eneidi.

Reference[uredi VE | uredi]

  1. Tit Livije, Ab urbe condita, 1:22
  2. Tit Livije, Ab urbe condita, 1:22-30