Beg

Izvor: Wikipedija
Skoči na: orijentacija, traži

Beg (tur.: bey - „gospodin”) je titula koja se tradicionalno koristila za vođe manjih turkijskih plemenskih grupa. U povijesnim dokumentima brojne turske i perzijske vođe nosile su titule beg bey (bej) ili beigh (bejg), a sve imaju jednako značenje: vođa, starješina, knez, časnik ili glavar. Upravna jedinica ili vilajet (tur.: vilayet) u kojem je beg vladao nazivao se beylik, odnosno begovina, što okvirno podrazumijeva „emirat” ili „kneževinu”.

Prva tri vladara Osmanskog Carstva nosili su titulu bega, a ne sultana. Murat I. je bio prvi koji je 1383. godine imenovan titulom sultana od strane kalifa iz Kaira. Od tada se titula beg odnosi na namjesnika osmanskog vilajeta (provincije). Budući da je Osmansko Carstvo u tom vremenu bilo bez neke snažne centralne vlasti, važnije udaljene provincije bile su sklone autonomiji pa su begovi praktički postali nezavisni vladari. U 15. stoljeću vladari važnijih gradova poput Burse i Edirnea nosili su titulu bega, a kasnije ju je uzeo i vladar suverenog Tunisa.

Krajem 19. stoljeću „beg” je sveden na počasni naslov koji otpilike odgovara engleskoj tituli sir. U današnjoj Turskoj i Azerbejdžanu, beg kao naslov ima značenje „gospodina”.

Poveznice[uredi VE | uredi]

Literatura[uredi VE | uredi]