Isabelle Adjani

Izvor: Wikipedija
Skoči na: orijentacija, traži
Isabelle Adjani
Isabelle Adjani
Isabelle Adjani na festivalu u Cannesu 2009.
Rodno ime Isabelle Yasmine Adjani
Rođenje 27. lipnja 1955.
Godine rada 1970.-
Portal o životopisima

Isabelle Yasmine Adjani (Pariz, Francuska, 27. lipnja 1955.), francuska je filmska glumica i pjevačica njemačko-alžirskog porijekla koja je od 1970. nastupila u 30 filmova. Drži rekord najvećeg broja osvojenih nagrada César za najbolju glumicu (5), za uloge u filmovima Possession (1981.), L'été Meurtrier (1983.), Camille Claudel (1988.), La Reine Margot (1994.) i La journée de la jupe (2009.). Također, 1981. je bila dobitnica dvostruke nagrade za najbolju glumicu filmskog festivala u Cannesu, te je dva puta bila nominirana za Oscara za najbolju glumicu. Glumi na francuskom, engleskom i njemačkom jeziku.

Mladost[uredi VE | uredi]

Rođena je u imigrantskoj četvrti Gennevilliers, Hauts-de-Seine, u predgrađu Pariza[1] (prema nekim izvorima, rođena je Bavarskoj[2][3]) od oca Kabila iz Constantine i Djelfe, Mohammeda Cherifa Adjanija, vojnika Francuske vojske u drugom svjetskom ratu, i njemačke majke, Auguste zvane "Gusti".[4][5] Odrasla je na njemačkom, kao svom prvom jeziku.[2][3][6] Nakon pobjede na školskom natječaju glume, u dobi od 12 godina započela je glumiti u amaterskom kazalištu. S 14 godina, nastupila je prvi puta na filmu (Le Petit bougnat 1970.).

Karijera[uredi VE | uredi]

Prvu je popularnost stekla kao glumica klasičnih komada, posebno uloge Agnès, glavnog ženskog lika Molièreove Škole za žene, ali nakon što se 1972. pridružuje Comédie française, ubrzo ju napušta radi filmske karijere. Nakon nekoliko manjih filmskih uloga, postigla je 1974. umjeren uspjeh filmom La Gifle. Iduće godine ostvaruje prvu veću ulogu u Priči o Adeli H. Françoisa Truffauta. Kritičari su bili oduševljeni njenim nastupom, dok je Pauline Kael njen talent nazvala "čudesnim".[7][8] Bila je nominirana za Oscar za najbolju glavnu glumicu, te su joj stigle ponude za uloge u hollywoodskim filmovima, kao trileru Waltera Hilla Vozač (1978.). Potom je glumila Lucy u Herzogovoj obradi Nosferatua iz 1979.

Godine 1981., osvojila je nagradu za najbolju glumicu Filmskog festivala u Cannesu za uloge u romantičnoj drami Quartet Jamesa Ivoryja, temeljenoj na romanu Jean Rhys, i hororu Possession Andrzeja Żuławskog. Za ulogu žene s živčanim slomom u filmu Possession, iduće je godine prvi puta osvojila nagradu César. Godine 1983., također je nagrađena Césarom za ulogu osvetoljubive žene u filmu Jedno smrtonosno ljeto.

Godine 1988., bila je koproducent i glavna glumica biografskog filma Camille Claudel, za kojeg je nagrađena trećim Césarom i drugi puta nominirana za Oscara, dok je film bio također nominiran za Oscara za najbolji film na stranom jeziku.

Na valu tog publiciteta, časopis People uvrstio ju je među "50 najljepših ljudi na svijetu". Četvrtog je Césara osvojila 1994. za ulogu Margarete Valois u povijesnom filmu La Reine Margot Patricea Chéreaua.

Osobni život[uredi VE | uredi]

Godine 1980., iz veze sa snimateljem Brunom Nuyttenom rođen joj je sin Barnabé Nuytten. Od 1986. do 1987 bila je vezi s glumcem Warrenom Beattyjem.[2] S glumcem Danielom Day-Lewisom, bila je u vezi od 1988. do 1994. Nekoliko mjeseci nakon njihovog razlaza, 1995. rodio im se sin Gabriel-Kane Day-Lewis.[2] Bila je također zaručena za skladatelja Jeana Michela Jarrea, rastali su se 2004.[9]

Godine 2009., osudila je izjave pape Benedikta XVI. koji tvrdi da kondomi nisu djelotvorna metoda prevencije AIDS-a.[10]

Francusko odlikovanje Legija časti dodijeljeno joj je 14. srpnja 2010.[11] Poznata je po vrlo rijetkim pojavljivanjima u javnosti.

Filmografija[uredi VE | uredi]

Godina Film Uloga Napomene
1970. Le Petit bougnat Rose
1972. Faustine et le bel été Camille
1974. La Gifle Isabelle Doulean posebni David di Donatello
1975. Priča o Adeli H. Adèle Hugo Golden India Catalina festivala u Cartageni za najbolju glumicu
David di Donatello za najbolju glumicu
Nagrada nacionalnog filmskog saveza SAD-a za najbolju žensku ulogu
Nagrada nacionalnog udruženja filmskih kritičara SAD-a za najbolju glumicu
Nagrada udruženja njujorških filmskih kritičara za najbolju glumicu
nominirana—Oscar za najbolju glavnu glumicu
nominirana—César za najbolju glumicu
1976. The Tenant Stella
1976. Barocco Laure nominirana—César za najbolju glumicu
1977. Violette & François Violette Clot
1978. Vozač The Player
1979. Nosferatu the Vampyre Lucy Harker
1979. Sestre Brontë Emily Brontë
1981. Clara et les Chics Types Clara
1981. Possession Anna/Helen Nagrada filmskog festivala u Cannesu za najbolju glumicu (također za Quartet)
César za najbolju glumicu
1981. Quartet Marya Zelli Nagrada filmskog festivala u Cannesu za najbolju glumicu (također za Possession)
1981. L' Année prochaine... si tout va bien Isabelle
1982. Tout feu, tout flamme Pauline Valance
1982. Antonieta Antonieta Rivas Mercado
1983. Mortelle randonnée Catherine Leiris/Lucie, 'Marie'
1983. L'été meurtrier Eliane dite 'Elle' César za najbolju glumicu
1985. Subway Héléna nominirana—César za najbolju glumicu
1986. T'as de beaux escaliers tu sais
1987. Ishtar Shirra Assel
1988. Camille Claudel Camille Claudel César za najbolju glumicu
Srebrni medvjed za najbolju glumicu
nominirana—Oscar za najbolju glavnu glumicu
1993. Toxic Affair Pénélope
1994. La Reine Margot Margareta Valois César za najbolju glumicu
1996. Diabolique Mia Baran
2002. La Repentie Charlotte/Leïla
2002. Adolphe Ellénore Festival du Film de Cabourg, nagrada za najbolju glumicu
2003. Bon voyage Viviane Denvers
2003. Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran La star
2009. La journée de la jupe Sonia Bergerac César za najbolju glumicu
2010. Mammuth Uvršten u 60. Berlinski filmski festival

Diskografija[uredi VE | uredi]

Albumi

Izvori[uredi VE | uredi]

  1. Brennan, Sandra. Isabelle Adjani. Allmovie. pristupljeno 2009-07-06
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Isabelle Adjani. Yahoo! Movies. pristupljeno 2009-07-06
  3. 3,0 3,1 Kemp, Philip. "Isabelle Adjani", Film Reference, pristupljeno 2008-09-08
  4. « Allemande rencontrée en Bavière qu'épousa à la fin de la Seconde Guerre mondiale Mohammed Adjani, soldat kabyle de l'armée française », Jean de La Guérivière, Amère Méditerranée: Le Maghreb et nous, Seuil, 2004, p.391
  5. Isabelle Adjani : « Mon père, kabyle, s'était engagé dans l'armée française à 16 ans, et c'est en remontant d'Italie jusqu'en Bavière à la fin de la seconde guerre mondiale qu'il rencontre et séduit ma mère », Interview Isabelle Adjani Télérama du 31 mars 2009
  6. Applefield, David. "Isabelle Adjani", Paris Voice, November 2001
  7. Pauline Kael Reviews Retrieved on 2008-09-08.
  8. Kael, Pauline (1980). When The Lights Go Down, Henry Holt & Co..
  9. Watson, Shane. "The dumping game", TimesOnline, The Times, 2004-08-15, pristupljeno 2007-06-19
  10. Adjani traite le pape de «peste blanche». 20 Minuten (2009-03-25).
  11. "Légion d'honneur : Aubrac, Bouygues, Pérol, Adjani, Bolling parmi les promus", Le Monde, 14.07.10

Bibliografija[uredi VE | uredi]

  • Adjani, Isabelle (1980.), Isabelle Adjani in : Jean-Luc Douin (Hrsg.): Comédiennes aujourd'hui : au micro et sous le regard. Paris: Lherminier. ISBN 2-862-44 020-5
  • Austin, Guy (2003.), Foreign bodies: Jean Seberg and Isabelle Adjani, S. 91–106 in: ders., Stars in Modern French Film. Londres: Arnold. ISBN 0-340-76 019-2
  • Austin, Guy (2006.), Telling the truth can be a dangerous business : Isabelle Adjani, race and stardom, in : Remapping World Cinema : Identity, Culture and Politics in Film, herausgegeben von Stephanie Dennison und Song Hwee Lim, London: Wallflower Press. ISBN 1-904-76 462-2
  • Halberstadt, Michèle (2002.), Adjani aux pieds nus – Journal de la repentie. Paris: Editions Calmann-Lévy. ISBN 2-702-13 293-6
  • Roques-Briscard, Christian (1987.), La passion d'Adjani, Lausanne et al.: Favre. ISBN 2-828-90 279-X
  • Zurhorst, Meinolf (1992.), Isabelle Adjani. Ihre Filme – Ihr Leben. Heyne Film – und Fernsehbibliothek, Band 163. München: Heyne. ISBN 3-453-05 238-2


Vanjske poveznice[uredi VE | uredi]

Logotip Zajedničkog poslužitelja
Na Zajedničkom poslužitelju postoje datoteke vezane uz: Isabelle Adjani