Krvna plazma

Izvor: Wikipedija
Skoči na: orijentacija, traži

Krvna plazma je žućkasta tekućina koja se dobiva nakon centrifugiranja krvnih tjelešaca. Čini je voda, u kojoj su otopljene soli i bjelančevine.

Krvna plazma je vanstanična tekućina koja se dobiva kada se iz nezgrušane krvi izdvoje krvne stanice. Sama riječ plazma je grčkog porijekla i znači stvaranje. Fizičke osobine plazme su: količina, boja, specifična masa, viskoznost, osmotski tlak i pH.

Krvna plazma ne sadrži crvene i bijele krvne stanice (eritrocite i leukocite). Sadrži oko 90% vode, u kojoj su otopljene anorganske soli, a najviše kuhinjske soli (NaCl), i to oko 9 grama u litri plazme (0,9% odnosno 0.15 M).

Osim anorganskih tvari u krvnoj plazmi se nalazi velika količina različitih bjelančevina od kojih su najznačajnije tri skupine: albumini, globulini i fibrinogen. Bjelančevinama krvne plazme je zadaća prijenos pojedinih hormona, u imunološkoj obrani od mikroorganizama kao protutijela (gama globulin), te u zgrušavanju krvi (fibrinogen).

U krvnoj plazmi dolazi redovito i šećer i to oko 1 gram u litri (100 mg % ili 5,5 mMol/litru).

Ovaj šećer (pretežito glukoza) ima važnu ulogu osigurati stalnu opskrbu svih stanica tijela glukozom, koju stanice koriste kao izvor energije za svoj rad. U krvnoj plazmi nalazi se uvijek i nešto sitnih kapljica masti.

Količina plazme u organizmu iznosi oko 41 ml na jedan kg tjelesne mase što čini više od polovice cjelokupne zapremine krvi. Smanjuje se pri povećanom znojenju, a tijekom trudnoće može se povećati čak i do 30%.

Boja i krvne plazme i seruma je žućkasta, a izgled bistar. Dijelom ona potječe od bilirubina (žučne boje) koji nastaje razgradnjom hemoglobina, a dijelom od obojenih supstancija karotina. Pri povećanju koncentracije bilirubina u krvi boja krvne plazme je intenzivno žuta ili žuto-mrka. Nenormalno raspadanje eritrocita povlači i promjenu boje plazme u ružičastu do crvenu zbog pojave hemoglobina u plazmi.

Specifična masa i plazme i seruma se kreće od 1.015-1.030 što znači da je manja od specifične mase krvi, a to je zbog toga što u krvi imamo i eritrocite. Specifična masa plazme zavisi o koncentraciji bjelančevina. Može se izmjeriti pomoću piknometra.

Viskoznost krvne plazme i seruma je tri puta manja od viskoznosti krvi. Zavisi o odnosu albumina i globulina. Povećanje količine globulina uzrokuje i povećanje viskoznosti plazme.

Osmotski tlak plazme je skoro isti kao i kod krvi. Zavisi o broju čestica rastvorenih u njoj: kationa i aniona raznih elektrolita, molekula organskih spojeva i koloidnih čestica. Cjelokupni osmotski tlak iznosi 6,5 atmosfera.

pH plazme je od 7,5-7,6. Krvna plazma je slabo bazna, a u odnosu na krv je slabo bazne reakcije jer se pri izdvajanju plazme iz nje gubi određena količina CO2.

Što se tiče kemijskog sastava krvne plazme, ona sadrži veliki broj organskih i neorganskih tvari. Neorganske tvari su voda i neorganske soli. Voda čini 90-92% krvne plazme i njena količina je stalna. Voda iz plazme čini dio vanstanične vode i u tijekom života njen postotak u plazmi se mijenja.

Neorganske soli čine oko 0,8% krvne plazme i nalaze se u vidu kationa, aniona i oligoelemenata. Kationi su: natrij, kalij, kalcij i magnezij. Najvažniji anioni su: kloridi, bikarbonati, fosfati i sulfati. Oligoelementi su: željezo, bakar, mangan, kobalt, jod i dr.

Organske tvari su: bjelančevine, lipidi, ugljikohidrati, vitamini, enzimi i hormoni. Bjelančevine su najveći čvrsti sastojak krvne plazme. Ukupna količina im je oko 65 g/l. Dijele se u dvije grupe: albumini i globulini. Albumini su zastupljeni u plazmi s 35-50 g/l. Stvaraju se u jetri i uloga im je u održavanju osmotskog tlaka krvi. Globulina ima u krvnoj plazmi 25-45 g/l. Fibrinogen je najznačajnija bjelančevina u zgrušavanju krvi, a po kemijskom sastavu spada u globuline. Stvara se isključivo u jetri. Količina u plazmi mu je 1,8-3,5 g/l.

Lipidi, čija količina varira u krvnoj plazmi zavisno o vrsti hrane i vremenu koje je proteklo od obroka do vremena uzimanja krvi za određivanje lipida.

Ugljikohidrati su većinom u obliku glukoze. Njezina koncetracija u krvnoj plazmi je 80-120 mg %, ali se poslije obroka povećava do 200 mg % da bi se za 2-3 sata vratila na normalno.

Vitamini su u krvnoj plazmi zastupljeni u vrlo malim koncentracijama:

Enzimi potječu od gušterače, jetre, mišića i krvnih stanica. Najpoznatiji su: fosfataze, peptidaze, amilaze i transaminaze.

Hormoni. U krvnoj plazmi se nalaze hormoni svih žlijezda s unutrašnjim lučenjem. Njihove količine su vrlo male.

Uloga plazme je višestruka. Najznačajnije su transportna, obrambena, uloga u regulaciji PH krvi, stanica tkiva, uloga u hemostazi i homeostazi. Transportna uloga se sastoji u prijenosu mnogobrojnih tvari do i od pojedinih tkiva i organa. Obrambena uloga se ostvaruje preko gamaglobulina iz kojih se stvaraju antitjela protiv mikroorganizama. Uloga u regulaciji PH krvi osigurava se preko organskih i neorganskih sastojaka plazme. Uloga u hemostazi ostvaruje se preko koagulacije krvi. Preko krvne plazme iz probavnih organa donose se različiti elektroliti i druge materije i predaju se međustaničnoj tekućini, a ove stanicama.[[simple:Blood#Plasma