Oksidacija

Izvor: Wikipedija
Skoči na: orijentacija, traži

Oksidacija i redukcija (prema oksidi; lat. reductio: vraćanje natrag) su kemijske reakcije pri kojima tvar što se oksidira (otpušta) elektrone, a tvar koja se reducira (prima) elektrone.

Prvotno se oksidacijom nazivalo spajanje nekog elementa s kisikom (npr. hrđanje željeza, izgaranje ugljena), a redukcijom oduzimanje kisika (npr. pri dobivanju kovina iz njihovih oksida). Poslije se značenje tih pojmova proširilo tako što se pod oksidacijom razumijevalo i oduzimanje vodika (npr. pri prevođenju alkohola u aldehid), a pod redukcijom i primanje vodika (npr. prevođenje sumpora u sumporovodik). Danas se u kemijskom smislu oksidacijom naziva otpuštanje, a redukcijom primanje negativnog električnog naboja, što se ostvaruje prijelazom valentnih elektrona s atoma, iona ili molekulu druge tvari (redukcija), bilo izravno, bilo na elektrodama galvanskoga članka ili elektrolitske ćelije. Prema tome, kisik i vodik ne moraju uopće biti sudionici tih reakcija.

Takve se reakcije nazivaju oksidoredukcijskim reakcijama ili skraćeno redoks reakcijama. Spojevi koji lako podliježu oksidaciji nazivaju se reducirajućim agensima.

Te su dvije reakcije nužno povezane i uvijek se zbivaju istodobno, npr.:

Zn → Zn2+ + 2e-, oksidacija
Cu2+ + 2e- → Cu, redukcija
Zn + Cu2+ → Zn2+ + Cu, ukupna reakcija


P chemistry.svg Nedovršeni članak Oksidacija koji govori o kemiji treba dopuniti. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.