Martinik

Izvor: Wikipedija

Martinik Martinique
Zastava Grb
Geslo "Liberté, Égalité, Fraternité"
Himna Marseljeza
Glavni grad	Fort-de-France
Službeni jezik	francuski
Vlada
- Predsjednik	Alfred Marie-Jeanne
Površina
- ukupno	1128 km²
Stanovništvo
- ukupno (2007.)	401 000
- gustoća	364/km²
Valuta	Euro
Pozivni broj	+596
Vremenska zona	UTC -4
Internetski nastavak	.mq

Martinik je otok u Antilima, smješten u Karipskom moru, 450 km sjeveroistočno od obale Južne Amerike i 700 km jugoistočno od Dominikanske Republike. Prekomorski je departman Francuske.

Sadržaj 1 Povijest 2 Prastanovnici 3 Administracija 4 Zemljopis 5 Gradovi 6 Gospodarstvo 7 Kultura 8 Stanovništvo 9 Izvori 9.1 Ostali projekti 10 Vanjske poveznice

[uredi] Povijest

Kristofor Kolumbo otkrio je Martinik 17. lipnja 1502. na svom četvrtom putovanju. 1635. Pierre Belain d'Esnambuc osnovao je na otoku prvo naselje Saint-Pierre. Na otok su dovođeni afrički robovi kako bi radili na plantažama kave i šećerne trstike. Na Martiniku se rodila Jozefina (Joséphine de Beauharnais), žena Napoleona Bonapartea. 8. svibnja 1902. eruptirao je vulkan Mont Pelée i uništio grad Saint-Pierre ubivši preko 30.000 ljudi. Jedini čovjek koji je preživio nesreću bio je zatvorenik Ludger Sylbaris kojeg su spasili zatvorski zidovi.

Martinik je postao prekomorski departman Francuske 19. ožujka 1946.

[uredi] Prastanovnici

Prastanovnici martinika su Arawak Indijanci koji ga naseljavaju u II stoljeću iz područja rijeke Orinoco. Ovdje su osnovali oko 60 naselja. Bavili su se poljodjelstvom i imali razvijeno lončarstvo. Na otocima su se održali negdje do 10. stoljeća, kada su sa područja današnjh Gvajana prodrli opasni ratnici Karibi i uništili aravačko stanovništvo Malih Antila. Petnaestog dana šestog mjeseca 1502. na obale Martinika pristao je Kolumbo. Na njemu Španjolci pred strahom od Kariba koji su bili ljudožderi nisu ostavili koloniste, pa ih je kolonizirala tek Francuska 1635., točnije Pierre Belain d' Esnambuc ^[1], koji je iste godine osnovao Saint-Pierre i umro 1636 ^[2]. -Na otoku Indijanaca danas više nema, a njihovo mjesto zauzeli su crnački robovi sa gvinejske obale.

[uredi] Administracija

Martinik je samostalna administrativna regija i prekomorski departman Francuske (DOM-département d'outre-mer), sa sjedištem u Fort-de-Franceu. Zajedno sa Gvadalupom koja je udaljena otprilike 150 km prema sjeveru i Francuskom Gvajanom u Južnoj Americi čini Francuske Departmane Amerike (départements français d'Amérique-DFA). Martinik je jedna od sedam ultraperifernih regija Europske Unije.

[uredi] Zemljopis

Površina Martinika je 1.128 km². Najviša točka je planina Pelée (1.397 m). Martinik je otok u arhipelagu Malih Antila između Dominike na sjeveru i Svete Lucije na jugu. Prosječna godišnja temperatura je 26° C.

[uredi] Gradovi

Glavni grad: Fort-de-France

• Na sjevernom Atlantiku
  • Grand'Rivière
  • Macouba
  • Basse-Pointe
  • Le Lorrain
  • Marigot
  • Sainte-Marie
  • La Trinité
  • Le Robert
  • Le François
  • Le Gros-Morne
  • Saint-Joseph
  • Morne-des-Esses
  • Le Morne-Rouge
  • Ajoupa-Bouillon

• Na sjevernom Karipskom moru
  • Le Prêcheur
  • Saint-Pierre
  • Le Carbet
  • Bellefontaine
  • Case-Pilote
  • Schœlcher
  • Fonds-Saint-Denis
  • Le Morne-Vert

• Jug
  • Les Anses d'Arlet
  • Le Diamant
  • Sainte-Luce
  • Le Marin
  • Sainte-Anne
  • Les Trois-Ilets
  • Le Vauclin
  • Ducos
  • Rivière-Pilote
  • Le Saint-Esprit

• Unutrašnjost
  • Rivière-Salée
  • Petit-Bourg
  • Le Lamentin

[uredi] Gospodarstvo

Ekonomija se temelji na proizvodnji banana, šećera i ruma. Turizam je dosta razvijen kao i laka industrija.

[uredi] Kultura

Martinik se smatra intelektualnim otokom u Antilima, jer je na njemu rođeno ili živi mnoštvo pisaca i umjetnika. Poznati ljudi s Martinika:

• Le père Labat
• Lafcadio Hearn
• Saint-John Perse
• André Breton
• René Maran
• Aimé Césaire
• Edouard Glissant
• Raphaël Confiant
• Patrick Chamoiseau
• Frantz Fanon

[uredi] Stanovništvo

Martinik ima 436.000 stanovnika (2006), ili 228 po kilometru četvornom ^[3]. Glavninu stanovništva Martinika danas čine Martinikanci, oko 362,000 (2008) ^[4], koji svoje porijeklo vuku sa gvinejske obale, odakle su im preci kao robovi dopremljeni u 17. i 18. stoljeću za rad na plantažama šečerne trske. Uz njih na otoku još živi 9,100 Francuza, 7,500 indijskih Tamila i 3,200 Haićana, te po nekoliko stotina pripadnika drugih naroda: Sirijski Arapi (600), Angloamerikanci (200), Mandarinski Kinezi (600), Vijetnamci (400). na otokuse govore dva jezika, francuski, kojim govori oko 9,000 Francuza (2004) ^[5] i martikikanski kreolski francuski, jezik Martinikanaca kojim govori 418,454 ljudi na Martimiku (2001).

[uredi] Izvori

[uredi] Ostali projekti

U Wikimedijinu spremniku nalazi se članak na temu: Martinique

[uredi] Vanjske poveznice

• Vodič kroz Martinik